Dit jaar is het weer feest in mijn atelier zaterdag 13/9 en zondag 14/9 tussen 11 en 18 uur , iedereen is er welkom om mijn nieuwe reeks ELUSIVE te ontdekken en dit in het kader van BorgerhART!
Verder zijn er meer dan 60 kunstenaars met een hart voor Borgerhout die exposeren op meer dan 35 unieke plekken in het district. Dus zeker een wandeling waard.

PRAKTISCH:
vrijdag 12/9: BORGERHART OPENINGSFEEST (met The Valerie Solanas): van 19.30 tot 24 uur (in De Roma, Turnhoutsebaan 286)
zaterdat 13/9 en zondag 14/9: BORGERHART EXPO & ATELIERS van 11 tot 18 uur

LIJST DEELNEMERS:
PIERRE MOEREMANS | CHRISTOPH BROICH | THEODOOR DIRKX | ORPHEE-TITUS | MOLOVICH | JOHAN COLLART | NATALIE CLAXTON | YOSVANY MALAGON | CHARLES JARVIS | ED. VERF. | WILLY WEYNS | MARGOT KLINGENBERG | JOS COSTERMANS | KEVIN TOELEN | GERARD DEWEER | LUC KNOCKAERT | GABRIELLE VAN DEN NESTE | LUC MERTENS | JEF MAES | PRIMASTYLE | ANSKAR MARIJNISSEN | NADIA SENYCZAK | MARINA MANNAERTS | STRUCTUUR | DICK VISSER | SHOOT! | JOZEF JANSSENS | GUY DE BELIE | JAN DE CRAENE | VERA REYNIERS | MIKE GOSSE | MARIE-ROSE KEMP | MICHAEL BRACKE | LAURENCE PLUMIER | KATIA WOUTERS | ANDRE VERBRUGGEN | STEFAAN WOUTERS | KURT DE WIT | HARRIE DISTER | LUCY ELLIOT | CAROLE DE BLOCK | ELS CEULEMANS | DANY LOBE | JOHAN GIJSELS | DE KREAFABRIEK | JOKE BOONEN | FERNANDO MARTINEZ | STIJN CLAIKENS | MARYSE PILLU | A. AVIGDORI | FRANCOIS VAN DE WAETER | MARC DIRKX | DI MACKEY | ATELIER VOOR HEDENDAAGSE KANT | GOEDELE PEETERS | LARISA VAN HOUTVEN | AIR (ARTISTS IN RESIDENCE) | DENIS VERCAMMEN | CVO VTI | WIM DANEELS | TINNE VAN DEN BOSSCHE | OKES, IKON & THIBEAU | BRIGITTE RYCKAERT

Dit evenement is uiteraard GRATIS!

New cards are published on the VIRTUAL CARDS section in FOCUS, this to send your “artistic” wishes to your friends… Especially if you are bored with the classical themes of snowmen’s, crystal balls and other commercial stuff!
Niets belet je uiteraard om je wensen in het Nederlands op te sturen! De juffrouw spreekt ALLE democratische talen!

Beauty is one of those great mysteries of nature, whose influence we all see and feel; but a general, distinct idea of its essential must be classed among the truths yet undiscovered. If this idea were geometrically clear, men would not differ in their opinions upon the beautiful, and it would be easy to prove what true beauty is.
Johann Joachim Winckelmann,1764

…there can be no rule by which someone could be compelled to acknowledge that something is beautiful…
Immanuel Kant,1790

Nachtburgemeester Vitalski heeft het gemaakt, zonder huil- maar met gezonde lachbuien! 20 uur lang werd hij onder schot genomen door een 45-tal politici, journalisten en bekende mensen .
Paraat om hiervan een beeldverslag te maken van 22 tot 24 uur, kon ik echter het niet laten om wat overuren te maken…
Reden?
Ten eerste de geweldige sfeer in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen die als een bijenkorf krioelde van intellect en kunstzinnigheid.
Maar zeker ook omdat om 2 uur Rick de Leeuw in actie schoot en ik een grote fan ben van hem. Ik sloot dus daarom pas af om 3 uur, wat trouwens op het uurwerk staat af te lezen!
Klik hier om een selectie sfeerfoto’s van dit gebeuren te zien.

Op vrijdag 17 augustus wordt ’s lands Nachtburgemeester Vitalski twintig uur lang non-stop geïterviewd door veertig eigentijdse denkers! Dit in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen, Grote Markt 40 te Antwerpen.
Het startschot wordt gegeven om 8 uur ’s morgens door Burgemeester Patrick Janssens, en dan wisselen aankomende performers als Sammy Deburggraeve en Simon Van Buyten elkaar af met bekendere interviewers zoals Rick de Leeuw, Marc Van Peel, Deborah Ostrega, Sofie Truyen, Sarah Debosschere… ! Uiteraard ook een hele reeks professionele journalisten uit alle denkbare Vlaamse media zoals Peter Haex, Filip Marsboom, Lieven Bax… Teveel om op te noemen!
Er zijn ook non-stop stand-ins, non-stop filmregistratie, non-stop filmvertoning en uiteraard ook non-stop fotoregistratie!
Aan dit laatse doet Pierre Moeremans mee en fotografeert Deborah Ostrega!
Uiteraard is iedereen welkom om te komen ondersteunen of gewoon uit curiositeit…

Zoals eerder beloofd kunt U hier klikken om het portret van Stefan en Caroline te bekijken…

“Schoondochter Gezocht“, ondertussen bekend en fel bekeken programma van VT4 die de woensdag- en zaterdagavond wordt uitgezonden…
Waarom dit info op dit blog?
In volgende aflevering 6 komen Stefan en Caroline bij mij op de studio om samen op de foto te worden vereeuwigd!
Het wordt alvast geen naaktopname zoals in de Open & Bloot afleveringen, maar een subtiel portret van twee mensen die elkaar nog aftasten, op zoek zijn naar referentiepunten en nog net niet diep in elkaars ogen durven kijken. Maar misschien geef ik hen wel een duwtje!
Nu woensdag 28.03.07 te zien op VT4 om 21:30 en NA de uitzending is de foto hier te vinden!

                     “We don’t make a photograph with a camera; we bring to the act of photography all the books we have read, the movies we have seen, the music we have heard and the people we have loved.”
                     Ansel Adams

All the more reason you need to live a lot (even sad experiences), see much things, even taste different ingredients, smell odors… and open your heart.
Like a good wine, a photographer became more subtle and deep with the age!

Wish you all a very good year and want to thanks all the nice people who visited this pages so much times!
I promise you this year to be more creativ and put a lot of new sensual pictures here so you can enjoy more.

In het weekend van 23 en 24 september gooien de kunstenaars en artistieke organisaties regio Borgerhout hun deuren open en kan iedereen zelf ontdekken wat er zoal broeit in de vele ateliers en tentoonstellingsruimtes. Ook staat mijn fotostudio open en zijn jullie welkom om een kijkje te nemen achter de schermen van mijn creatieve foto’s. Alles achter en rond de set-up!
Vanaf 13:00 uur gaan de deuren open en dit to 19:00.
Meer info en programma op de site van BorgerhART, hopelijk tot dan!

Pluim voor De Frivole Framboos die het uitstekend maakt in Parijs! Tot 29 april kun je hun show meemaken in Théâtre des Bouffes Parisiens, op alle franse zenders wordt er met zeer veel lof over onze ‘belggenoten’ Peter Hens en Bart Van Caenegem gesproken! Enkel hebben de presentatoren wat moeilijkheden om de naam van Bart volledig uit te spreken (heb dus inmiddels een nieuwe job in Parijs gevonden, hoe spreek je ‘Maastricht’ en ‘Van Caenegem’ goed uit!).
‘De nieuwste show van De Frivole Framboos is een muzikale, theatrale en vocale fantasie enig in zijn genre, een concerto in “humor majeur". Van opera tot chanson, van klassiek tot variété: Peter Hens parodieert alles, het repertoire wordt heruitgevonden door alle muzikale genres te mengen. Bart Van Caenegem, virtuoos pianist, kaatst in één oogopslag de wondere noten op een geniale manier terug. Samen overlopen zij op hun manier de grote symfonische en lyrische werken. Ze amuseren zich als zielsblije overbegaafde kinderen, die ze ongetwijfeld gebleven zijn. De klassieke muziek, al te vaak gevangen in zijn sérieux, mag,op deze manier afgestoft, barok en absurd, wat vaker tot ons komen.’ Oorsprong De Mallemolen waar je ook de kalender kunt raadplegen.
Maar als Parijs te ver is komen ze waarschijnlijk nog wel eens in thuisland spelen, maar daarover blijf ik wel een datum schuldig… en misschien weldra hier wel foto’s van de show!
In ieder geval wens ik hen zeeeer veel succes!!!!

Zondag 18 september is het voor de zesde keer weer zover.
Op meer dan 20 podia vieren de meest uiteenlopende woordkunstenaars van België en Nederland het Festival van het Woord, Zuiderzinnen.
De fine fleur van schrijvers, dichters, zangers, acteurs, journalisten en politici houden u een hele middag in de ban van het woord, dit vanaf 12 tot 21 uur.
Namen als Wim De Bie, Jan Mulder, Remco Campert, Tom Lanoye, Kristien Hemmerechts, Herman Brusselmans, Lulu Wang, Tom Naegels, Antje De Boeck, Marc De Bel, Marcel Vanthilt, Anna Enquist, de Zuid Afrikaanse vedette Etienne Van Heerden…
Ook Bart Peeters op het grote podium voor het Museum voor Schone Kunsten, of in de Arenberg een intimistisch concert van Raymond Van ‘t Groenewoud alsmede Rick De Leeuw, mijn favoriet.
Het thema dit jaar is ‘Steden’. Antwerpen, Gent, Londen, Parijs, Amsterdam, krijgen allemaal extra aandacht.
Weer een overvoed aan keus dus, soms zeer moeilijk om te kiezen en een geloop van het één naar de andere lokatie. Onmogelijk om alles te beleven… Vergeet ook niet dat die dag Antwerpen autovrij is!

                     “When I’m ready to make a photograph, I think I quite obviously see in my mind’s eye something that is not literally there in the true meaning of the word. I’m interested in something which is built up from within, rather than just extracted from without.”
                     Ansel Adams

Ga ik trouwen? Neen, niet zo vlug!
Maar meegesleept door het pertinent spektakel “ Noces/De Bruiloft/Svadebka” van Tsjechov-Stravinsky, in een bewerking van de Roovers en Walpurgis, kreeg ik er wel zin in…
Je wordt uitgenodigd op een echt bruiloft, met vrienden, familie en kennissen, onthaalt met drank en eten, Russisch uiteraard want je bent in restaurant Andronov voor het feest van Dasjenka Zjigalov en Epanimond Maximo… Naam vergeten, door de Wodka waarschijnlijk… drank die het feest trouwens uit de hand dreigt te doen lopen! Gelukkig redt de muziek van Igor Stravinsky, Les Noces, de sfeer helemaal en wordt je meegesleept in een emotie van zang en liefde…
De acteurs en zangers zijn te veel om op te noemen, maar verdienen een groot applaus!
Op elk geslaagde bruiloft leert je wel een leuk iemand kennen hé… Wel, ik dus ook!
Ze heeft een prachtige stem die heel het Spoorwegemplacement, op het Damplein in Antwerpen Noord, in een zo perfect harmonie deed trillen van emotie (ok, de andere zangers waren ook bijzonder goed maar hun naam ken ik niet en ik doe hier duidelijk aan favoritisme!), haar naam… Sylvie Merck!
Dus een echte aanrader en dit tot en met 30 juli, aanvang 21 uur, reserveren (03 202 91 50) doe je best want het loopt zo vol!

                     “L’extrême limite de la sagesse, voilà ce que le public baptise folie. ”

In de fragmentjes van ‘Open en Bloot’ hoor je mij soms reageren over ’striemen’ die het model zou hebben. Wat normaal onder striemen wordt verstaan zijn huidletsels die voorkomen door een te snel verrekken van de huid, hierdoor breken de elastische vezels van de huid. Dit kan zich voordoen in sommige omstandigheden, zoals tijdens de zwangerschap, bij een plotse gewichtstoename of wanneer het lichaam zich tijdens de adolescentie snel ontwikkelt. Dit stoort niet voor een foto, eventueel weg te werken door maquillage.
In de filmpjes heb ik het echter telkens over de sporen die de nauwsluitende kleding in de huid onherroepelijk achterlaat. Dit komt heel afzichtelijk over in naakt foto’s en maakt het verschil tussen een professionele foto en onverzorgde porno. Ik laat dit dus zeker nooit toe en weiger om de opnamen uit te voeren. Met maquillage kun je het niet verbergen, enkel lang wachten (2 à 3 uren) is de motto. Digitaal is het natuurlijk ook weg te werken maar als je op film werkt, no way…
Dus, als je naaktfoto’s laat trekken, NOOIT, NEVER, JAMAIS voor de shooting kledij aantrekken waarvan je kunt vermoeden dat ze strepen op je lichaam laten zoals sommige ondergoed, spannende broeken, enz.
Dit was de professionele tip van de dag!

Où peut-on voir en ce moment une exposition totalement unique avec les plus belles pièces de collection de Picasso, Paul Klee, Monet, le Namurois Henri Michaud, Dubuffet et autres ?
Cette fois-ci je ne vous invite pas à prendre l’avion pour New York, non !
Après avoir fait le tour des principales capitales d’Europe, la Collection Planque vient se poser sur les cimaises du Musée d’Ixelles. Une collection chargée d’émotion, fruit de la passion et de la curiosité d’un homme. C’est grâce à ce regard enthousiaste et clairvoyant que les amateurs peuvent aujourd’hui découvrir cette collection privée hors du commun, d’une cohérence et qualité rarement inégalée. avec également Van Gogh, Degas, Monet, Renoir, Sam Francis (j’adore!) qui illustrent, entre autres, son amour pour l’art français du 20ème siècle.
Sur place dans le musée, la plus grande collection de posters de Toulouse-Lautrec.
A ne manquer donc sous aucun prétexte !

Musée d’Ixelles, rue Jean Volsem 71, 1050 IXELLES jusqu’au 22.05.2005

Op 21 april gaat er GODDAM! ‘A tribute to Nina Simone’ in première in de Arenberg Schouwburg, Antwerpen. Een prachtig en emotioneel eerbetoon aan “The High Priestress of Soul”, vertolkt door jonge talentvolle muzikanten en vocalisten die de diversiteit en het begeesterend karakter van Nina Simone’s oeuvre prachtig in de verf zetten. Ik garandeer dat als Joy Frempong ‘Another Women’ zingt je totaal emotioneel in je stoel bevangen wordt door een intens ontroering. Zo sterk dat ik zelfs geen foto’s meer kon nemen… en dat komt zelden voor! (ook wel eens meegemaakt toen Filip Jordens ‘Ne me quitte pas’ van Brel zong.)
Hierbij de foto’s van de tryout.
Op 21 april, 2 jaar geleden stierf Nina Simone…
Voor alle fans en muziekliefhebbers, één plaats: Arenberg Schouwburg, réservaties en info op 070 222 192

Le plus beau et grand (315 m) paquebot du monde va-t-il finir bientôt à la casse ?
Si c’était le cas cela me ferait énormément de peine car ce bateau, le France, moi je l’aime avec passion depuis mes 3 ans ! C’est à cet âge que je l’ai vu en phase final de construction à Saint-Nazaire (F). Depuis, c’est le grand amour.
J’ai été lui dire bonjour au « Quai de l’oubli » où la France l’avait lâchement relégué. Bravo Giscard qui l’a lâchement laissé tombé pour des avions renifleurs!
Il était là, prestigieux et magnifique à attendre son sort, entre les usines de raffinage, avec ses cheminées rouges et noires qui lui donnait cette silhouette si particulière.
Puis il est parti sous le nom de Norway vers de nouvelles aventures dans les Caraïbes. Là, un jour tandis que j’y faisais de la voile, on s’est retrouvé après 20 ans et le revoir ainsi m’a ému aux larmes, comme quand on croise par hasard un amour d’antan… Il avait également pris un peu de poids mais avait toujours cette infinie prestance des navires prestigieux et mythiques. Il était bien plus beau et grand que tous ces autres paquebotilles qui faisaient escale dans le coin.
J’avais retrouvé mon bateau, celui que je porte dans mon c½ur et qui me fait voyager au-delà des souvenirs de mon enfance, bien plus loin…
Aujourd’hui j’apprends que son sort est en danger, donc il ne me reste plus qu’à trouver très rapidement 20 millions d’euros et alors il sera vraiment MON bateau !
Je fais donc un appel urgent à la France, de grâce, sauvez-le ! Il est trop beau pour disparaître à tout jamais.

La tournée de PAPILLON s’est achevée en beauté à Torhout, clicquez le papillon pour voir les photos et remettez-vous ainsi dans l’ambiance…

Om de foto’s van deze schitterende optreden te zien, klik op de vlinder. Als je nu de CD nog beluistert dan ben je meteen terug in de sfeer!

Het Toneelhuis stelt voor: Gwen Cresens (accordeonist bij Arno en Sexteto Tanguedia) samen met Jean Corti(de mythische accordeonist en componist van Jacques Brel), Karla Verlie (zang), Ben Faes (contrabas), Hendrik Braekman (gitaar), César Janssen (drummer) en Koen De Cauter (zang, gitaar en sax) in het rijke repertoire van Yves Montand, Edith Piaf, Juliette Gréco en Claude Nougaro, maar ook in dat van Dalida, grootmeesteres van het theatrale chanson.
Het gezelschap gaat op zoek naar de raakvlakken, gelijkenissen en verschillen tussen het Franse chanson en de musette enerzijds en de Slavische en Balkanmuziek anderzijds.

Dit op 16 februari om 20:00 uur in het Boula Schouwburg van Antwerpen, zeker de moeite om deze evenement te gaan opsnuiven!

As professional I’m asked a lot of times my feelings about analogue and digital photography, what are my favourite digital camera’s.
Between film and digital files is the same as you ask the difference about a Steinway & Son piano and a synthesizer, or between vinyl and CD. Two different media that you really can’t compare! The main fact is of course the output or what yo’re doing with it! I can cry when I hear the interpretation of Artur Rubinstein in the second movement of the Concerto number two of Chopin and get a lot of emotions with the music of Klaus Schulze.
In digital you have the total control of the photos on your fingertips. But with a pinhole camera you can make also nice artworks.
And the cameras… Of course, look good at the date of this topic, tomorrow you will get other stuff that’s better!
My first digital camera was a Sony Cybershot DSC-F828, with a superb Zeiss lens and superb performance. I even make a picture that I printed on a 250x100 cm format with it! The only negative point is that the time to write the files to the memory cards are too long, and you can miss other good pictures!
Next, the Fuji FinPix S3 Pro, perfect camera and not as expensive as the Nikon D2X with a sensor chip that reveals a very broad dynamic range, better than with conventional chrome films.
Last, the Canon PowerShot S70 for the small format to have always in my pocket but who delivers 7.0 megapixels fine images.

I don’t have words for this New Year, still very shocked by all the 150.000 dead people of the terrible tsunami of last year…
But I want to communicate to all of you who comes on this site, for the first time or on regularly periods, all my best wishes for a peaceful, artistic year with a lot of fine surprises.
And of course, also much, much love for every day of this year. Don’t wait to receive it but give it all around you, without restrictions, over and over again…
Every smile you give will warm up somebody’s heart and it’s very more important than you can think!
Feel fine in your body, feel fine in your soul and be always open to understand the misery and pain of other people, that’s also a big step to a more tolerant world.
Of course you know that! And I certainly don’t want to be a predicator of what kind! So, simply:
Have a very nice year 2005!

Na het succes van Dead Poet Society dat 10 keer achter elkaar een volle zaal trok (waaronder de Vlaamse Opera) organiseren Zuiderpershuis en ZuiderZinnen: Dead & Living Poets society
Een avond van poëzie en muziek, humor en melancholie met de dichters Bart Moeyaert, Benno Barnard, Luc Huybrechts, Geert van Istendael en de theaterdiva Chris Lomme.
Presentatie: Kurt van Eeghem.
Ariadne en Jokke Schreurs Gwen Cresens brengen o.a. muziek van Jacques Brel in vertaling van Barnard, Van Istendael & Stassijns.
Dit exclusief gebeuren op donderdag 9 december om 20 u in het Zuiderpershuis, Waalse Kaai 14 2000 Antwerpen. Inkom: 10 euro
Best reserveren op tel 03/248 01 00
Dit evenement wil ik in ieder geval niet missen! CU there…

Le Fado de Lisbonne qui me prend l’âme, cette femme aux longs cheveux noirs qui m’enlace dans sa danse aux tréfonds de ma ‘saudade’. Elle est belle, elle est à la fois tout mon passé et le cris vibrant de mon avenir. Sa robe noire moulante enveloppant parcimonieusement son corps, sa peau perlée de sueur, s½ur d’autres moiteurs intimes, ses beaux cheveux noirs qui lui collent au visage, cachant son regard profond, celui que j’aime tant parce qu’il me trouble radicalement, que j’écarte ces cheveux pour retrouver ses grands yeux foncés des femmes du sud, qu’elle me signifie ‘ne me regardes pas ainsi’ et que dans une pirouette elle s’éloigne, n’ayant négligé de frôler mes lèvres dans l’attente d’une autre débauche.
J’en oublie son nom, je sais qu’il commence par le M de malice et de mirifique. Elle danse, danse, danse et la tristesse du Fado nous lie, invisiblement dans une solitude inavouée. ‘La saudade’, c’est sensuel rien qu’à prononcer et c’est elle, elle, là qui danse, danse, mon idéal inachevé, infini, ouvert sur la plénitude de son art.
J’en oublie de me rappeler si elle est vraiment réelle, lisant mes pensées c’est sa bouche qui prend sitôt possession de tous mes sens par un baiser interminable, son parfum, la douceur de son dos nu jusqu’au creux de ses reins que je ne peux ignorer de mes caresses, je chavire entièrement, perdu, je me noie dans un trop d’émotions, comme un orgasme, une petite Mort, maintenant je sais, je me souviens de la deuxième lettre de son nom…
Mais c’est mon secret, c’est notre secret, c’est ‘la saudade’ qui nous unit un jour au son de ce fado écorché, vif et tranchant. Je l’aime, totalement, même au-delà ! Crois-moi !

Where can you see about 150.000 works of modern art today in one museum?
Answer: in MoMA, New York Manhattan, in a totally new designed building by architect Yoshio Taniguchi. First opening now Saturday 20, I’m sure take the plane to be at this event (certainly not American Airlines, such a naughty company who sends just for fun their passengers to jail!)!
Showcasing art from each of six curatorial departments: Architecture and Design, Painting and Sculpture, Prints and Illustrated Books, Film and Media, Drawings and of course Photography on the third floor.
Comprising some 25.000 works, MoMA’s photography collection spans the history of the medium, representing both its great creative figures and its varied applications in such fields as journalism, science, and commerce. This inaugural installation is more decisively shaped than typical surveys of the past, with the aim of exploring aspects of the medium’s history in greater depth.
See you there!
The Museum of Modern Art
11 West 53 Street, New York, NY 10019-5497

Quelques photos au hasard d’un superbe concert à Zoutleeuw de Filip Jordens et “les p’tits mozarts de ce soir“.
Nullement une parodie ou une imitation de Jacques Brel mais un hommage avec tant de respect et de beauté que l’on est pris totalement par le jeu et que l’on oublie rapidement toute référence. On redécouvre le grand Jacques que l’on croyait connaître et cela est vraiment fascinant !
La virtuosité des musiciens contribue énormément à l’éclat du concert, Gwen Cresens époustouflant à l’accordéon, Alano Gruarin le pianiste et Peter Verhaegen à la contrebasse qui parfait le tout.
A voir, ou revoir !
Prochain concert, le 9 novembre prochain à 20 heures au Beursschouwburg, rue A. Orts à 1000 Bruxelles

Om dan te bekomen van de diepe desillusie in de mens, ben ik naar de Arenbergschouwburg getrokken om mij te laten meeslepen in het Vitalski humor.
Al jaren kruisen ons wegen elkaar, steeds bezaaid met leuke meisjes, toffe nachtgedichten en roddels, pintjes in de Nieuwe Linde. Een lange toog die in de Emiel Pecherstraat begon en eindigde enkele huizen verder op de tweede verdieping van de Pacificatiestraat, in grote liefdes, spetterende feestjes, grote liefdes, vrouwententoonstellingen, grote liefdes, openbare kunstverkopen, grote liefdes, hypnose experimenten, grote liefdes, handlezingen, grote liefdes, …
Ja, de grote liefdes waren duidelijk het onderwerp en niet het lijdend voorwerp van de feestjes omdat de madammen weer telkens veranderden, dat zorgde dan weer voor wat opwinding, nieuwe modellen en/of roddels…
Om dan toch even iets over het optreden te zeggen, het was gewoonweg AF, tot in de details. En om van een simpele pint een reuze scenisch element te maken moet je wel Vitalski zijn!

Toute ½uvre d’un artiste qui va au fond de ses émotions se reconnaît entre mille. Que ce soit en peinture, sculpture, en littérature, poésie ou cinéma… Suite à mes gribouillages de c½ur sur Truffaut, l’ami Daniel, m’a demandé quel était le réalisateur actuel qui me touchait.
Il est naturellement plus facile de cerner le travail d’un artiste disparu, on ne risque pas la déconvenue future d’une éventuelle fausse note.
Pour François Truffaut le cinéma est toujours plus beau que la réalité, c’est vrai. C’est là un enchaînement parfait pour présenter les films de Robert Guédiguian.
Tel Truffaut qui en faite a toujours réécrit la même autobiographie d’une quête d’amour insatisfaite, que ce soit dans les ‘400 coups’ ou dans ‘Adèle H’, Robert Guédiguian relate à chaque fois un conte dans lequel on veut croire, même s’il est bien plus présomptueux que la vie.
Ses films se reconnaissent immédiatement tant par la famille d’acteurs qui l’entoure (superbes Ariane Ascaride, Gérard Meylan, Jean-Pierre Darroussin), que par l’histoire qui dépeint le quartier de l’Estaque à Marseille. Avec justesse et simplicité. Des personnages à la Pagnol, avec cet accent spécifique mais qui chargent dans leur c½ur tellement d’amour ou/et de désespoir, de révolte ou/et de résignation qu’ils en deviennent universel. Si l’une fois c’est le piano qui ne passe pas par la porte (‘La ville est tranquille’), l’autre fois ce sera le réfrigérateur (‘A la vie, à la mort’). Avec les même cartes, on refait le monde autrement. Tel qu’au bistrot du coin, mais avec cette différence que lorsque le générique de fin trace la signalitique vers notre monde quotidien, quelque chose restera marqué dans notre conscience. Un peu comme si l’on venait de se découvrir une famille que l’on ne connaissait pas et avec qui, dorénavant, on devra compter ! Et ça, on le prend en pleine poire ! On est sonné, habité, j’adore ce cinéma qui vous prend aux tripes. Bravo monsieur Guédiguian !
Douze longs métrages (dont Marius et Jeanette en 97), à voir ou revoir…

Voilà… Je viens de me rendre compte qu’aujourd’hui il y a juste 20 ans que François Truffaut est mort… Dans quelques semaines les médias n’en parleront plus autant et pour cinq ans il fera partie pour beaucoup que d’un souvenir primaire.
Pour moi il reste toujours présent, très proche… J’espère qu’il ferme les yeux quand je suis médiocre et quand je manque d’être honnête avec mes sentiments, donc avec mon boulot créatif !
                    “Je tourne autour de la question qui me tourmente depuis trente ans : le cinéma est-il plus important que la vie ?”